„Krawędź czasu” to powieść fascynująca, od pierwszych stron wciąga czytelnika w dwie różne historie, dwóch mężczyzn żyjących w innych epokach. Pierwszym z bohaterów jest Maksym Nowak, współcześnie żyjący chłopak, który uciekając przed policją, podąża za dziwacznym, mechanicznym pająkiem i trafią w tajemniczą część miasta, gdzie czas jakby się zatrzymał. Maksym, wieczny tułacz przerażony wizją pozostania w miejscu, w którym wszystko się zapętla postanawia znaleźć ucieczkę i podejmuje się wyprawy w głąb dzielnicy, pochłanianą przez mechan – mechaniczny byt zagrażający jej istnieniu.
Drugi mężczyzna to postać jeszcze bardziej tajemnicza. Znaleziony półżywy na ulicy, o twarzy pooranej bliznami, nie ma pojęcia skąd przybył i kim jest. Zostaje przygarnięty do przytułku, gdzie nazwany Franciszkiem na nowo uczy się życia i stopniowo poznaje realia XIX – wiecznej Polski. Po rozpoczęciu pracy, ujawniają się u niego niebywałe zdolności mechaniczne i konstruktorskie. Wśród życzliwych ludzi Franek próbuje odkryć zagadkę swojej tożsamości. Warto wspomnieć, że zafascynowany historią autor z dużą dbałością o szczegóły oddaje nastrój Polski w tamtym okresie.
Nakreśla go nie tylko dokładnymi opisami miejsc, ale przede wszystkim w dyskusjach bohaterów –pracowników i właścicieli fabryk, borykających się z codziennymi problemami. Bez trudu możemy sobie wyobrazić tamten, bardzo wiarygodnie opisany świat.
Kolejne rozdziały są pełne zaskakujących zapętleń czasowych, zjawisk deja vu i oryginalnych postaci. Ponadto Piskorski mistrzowsko łączy elementy mechaniki i kabały, która pozwala natchnąć maszynę boskim duchem i przekroczyć granicę między prostym mechanizmem a istota myślącą. Autor próbuje przewidzieć jak może się skończyć zabawa człowieka w Stwórcę życia, panującego nad czasem. Bohaterowie powieści pogrążają się we własnych pragnieniach i stają się ich ofiarami. Tracą panowanie nad swoimi wybitnymi zdolnościami, które stają się dla nich przekleństwem.
Jest to historia, która wzbudziła we mnie ekscytację i niecierpliwe skupienie, by nie zgubić się w jej zawiłych wątkach. Łącząc podsuwane przez autora wskazówki, sądziłem, że dość szybko odkryję, co łączy obu głównych bohaterów, zakończenie jednak okazało się dużo bardziej zaskakujące…
Na wyróżnienie zasługuje również wyjątkowa oprawa graficzna książki. Poszarzałe brzegi kartek, ozdobione w rogach mechanicznymi elementami, czarno-białe, wyglądające jak rysowane ołówkiem ilustracje oraz tytuły rozdziałów, stanowiące kolejne litery alfabetu hebrajskiego dopełniają całości niczym poszczególne zębatki i trybiki mechanizm zegara.
Gorącą polecam każdemu tą historyczno – fantastyczną powieść, gdyż jej porywająca i oryginalna fabuła nie pozwoli nikomu na wypuszczenie jej z rąk od pierwszej aż do ostatniej strony.
| Opis książki: |
Komentarze